Zespół The Doors powstał, kiedy Morrison i Manzarek – którzy poznali się w szkole filmowej UCLA – wpadli na siebie przypadkiem na kalifornijskiej plaży w Venice, latem 1965 roku. Chociaż Morrison nigdy nie planował, że zostanie wokalistą, Manzarek, który dostrzegł jego poetycki talent, zaproponował mu, żeby dołączył do jego grupy Rick and the Ravens. Krieger i Densmore, którzy grali razem w zespole Psychedelic Rangers, zostali zwerbowani niewiele później. Zespół, który wziął swoją nazwę od ‘psychotropowej’ monografii Aldousa Huxley’a „The Doors of Perception”, podpisał kontrakt z Elektra Records po legendarnym już występie w klubie Whisky-a-Go-Go przy Sunset Strip.

info prasowe

Ich pierwszy album, zatytułowany The Doors, wydany w styczniu 1967 roku przebił się singlem „Break on Through (to the Other Side)” i zawierał wielki przebój „Light My Fire”, porywający utwór „Back Door Man” oraz wizjonerskie arcydzieło „The End”. The Doors pojawili się jako w pełni ukształtowana formacja, która jednym, genialnym albumem zdobyła listy przebojów muzyki popularnej i awangardowej. Przed końcem 1967 roku wydali ambitną kontynuację Strange Days z takimi perełkami jak „Love Me Two Times”, „People Are Strange” oraz „When the Music’s Over”.

W roku 1968 pojawił się ich kolejny album, Waiting for the Sun, złożony z doskonałych utworów, jak chociażby „Hello, I Love You”, „Love Street” oraz „Five to One”. Przez kilka kolejnych lat zespół umacniał swoją pozycję, nagrywając album The Soft Parade z  1969 roku zawierający utwory „Touch Me” i „Tell All the People”, Morrison Hotel z roku 1970 (który zawierał „Roadhouse Blues”, „Peace Frog” oraz „Queen of the Highway”) i L.A. Woman z 1971 (z doskonałymi piosenkami „Rider’s on the Storm”, „Love Her Madly” oraz piosenką tytułową).

THE DOORS HISTORIA NIEOPOWIEDZIANA w kinach od 13 sierpnia 2010 r.

Pierwszy koncert odbędzie się 18.08.2010 w klubie Alibi we Wrocławiu, a drugi dzień później w klubie Proxima w Warszawie.

Ostatnie koncerty w Polsce odbyły się w styczniu tego roku i zarówno ten jak i tamte promują najnowszy (bardzo dobry) album zespołu : The Chair in the Dorway

Living Colour to mieszanka wielu gatunków muzycznych. Vernon Reid to znakomity gitarzysta progrockowy. Doug Wimbish to świetny basista, w połączeniu ze znakomitym wokalem ten zespół musiał w końcu osiągnąć to co osiągnął

Widzimy się w Alibi. Bilety 85 zł / 95 zł do kupienia na ticketpro.pl

Źródło: info prasowe

Helloween to żywy klasyk, którego twórczość to wybuchowa i dynamiczna mieszanka speed, melodic, power i heavy metal. Historia formacji rozpoczęła się w 1979 roku, wraz z istnieniem grupy Gentry, w której grali Kai Hansen gitara i początkowo wokal) i Piet Sielck (gitara). W kolejnych latach do zespołu dołączyli: Ingo Schwichtenberg (perkusja) oraz Markus Grosskopf (gitara basowa), natomiast  Michael Weikath zastąpił  Sielcka. W 1985 roku już jako Helloween, zespół nagrał swój pierwszy album zatytułowany „Helloween”, a jeszcze w tym samym roku zespół wydał swój długogrający album „Walls Of Jerycho”.

W wyniku poszukiwań wokalisty do zespołu dołączył Michael Kiske i to właśnie z nim w 1987 roku powstała pierwsza część albumu „Keeper of the Seven Keys Part 1”, który przyniósł sukces. Zespół na początku kwietnia tegoż roku wystąpił po raz pierwszy w Polsce, dając rewelacyjny show w ramach drugiej edycji Metalmanii. Rok później Helloween wydał drugą część albumu “Keeper of the Seven Keys Part 2”. W tym okresie z zespołu odszedł jeden z jego założycieli – Kai Hansen, a jego miejsce zajął Roland Grapow.

W marcu 1991 roku fani mogli się cieszyć z kolejnego wydawnictwa Helloween – płyty „Pink Bubbles Go Ape”. Do tej pory trwają spory na temat jego ocen. Dość szybko nagrano następny album, „Chameleon”, wydany w 1993 roku, który został raczej chłodno przyjęty wśród fanów, gdyż płyta miała charakter raczej rockowy niż metalowy. Dla Michaela Kiskego był to ostatni projekt zrealizowany wraz z Helloween, na jego miejsce przyszedł Andi Deris.

Jednym z najtragiczniejszych wydarzeń w historii grupy była choroba i tragiczna śmierć perkusisty Ingo Schwichtenberga. Zespół w odmienionym składzie (ostatecznie za perkusją zasiadł Uli Kusch) w połowie 1994 roku Helloween wydał płytę bardzo dobrze przyjęta przez krytyków i fanów „Master of the Rings”. W 1996 roku Helloween wydają niezwykłą, inspirowaną przepowiedniami Nostradamusa koncepcyjną  płytę “The Time of the Oath”. Według wielu ta płyta to zdecydowany powrót do tego, co w Helloween najlepsze. Powstały wtedy takie utwory jak „Power”, czy też monumentalne, a zarazem tytułowe dzieło „The Time of the Rath”. W 1998 roku Helloween uraczył fanów kolejnym wydawnictwem, studyjnym albumem „Better Than Raw”, który znakomicie się sprzedawał w Azji oraz Europie. Zespół, podczas trasy koncertowej promującej album, nie ominął Polski – fani mieli możliwość podziwiać Helloween, jako support Black Sabbath podczas koncertu w katowickim Spodku.

Rok 1999 to 15-lecie istnienia Helloween. Ku zdumieniu fanów jubileuszowy album był zapełniony coverami popowych piosenek na brzmienia dobrze znane miłośnikom metalu. Tak powstała płyta „Metal Jukebox”, na której znalazły się utwory między innymi: Beatlesów, ABBY, Scorpions, czy też Deep Purple.

W 2000 roku powstał krążek „The Dark Ride”, zdecydowanie najmroczniejszy i najcięższy w historii zespołu. Podczas trasy koncertowej ujawniło się nieporozumienie między Michaelem Weikathem, Rolandem Grapowem i Uli Kushem. W jego wyniku dwaj ostatni zmuszeni byli odejść. Był to duży cios dla samego zespołu, ale rozpoczęto poszukiwania nowego perkusisty oraz gitarzysty. Ostatecznie do zespołu dołączyli: Sascha Gerstner oraz Stefan Schwarzmann. W tym składzie Helloween w 2003 roku nagrali album: „Rabbit Don’t Come Easy”. W wywiadach członkowie Helloween podkreślali, że ta płyta to powrót do wesołego Helloween i do bardziej przyjaznego wizerunku dyni. Na płycie widać, że w zespole zaszły personalne zmiany, a piosenki nie brzmią już tak mrocznie. Tym razem zespół nie ominął Polski podczas trasy koncertowej i odwiedził Kraków 30 listopada, aby dać show w hali krakowskiej Wisły.

W 2005 roku doszło do ostatniej zmiany personalnej wśród „Dyniogłowych”. Za perkusją zamiast Schwarzmanna zasiadł Dani Loeble. W tym samym roku, już z nowym członkiem, zespół wydał płytę „Keeper of the Seven Keys – The Legacy” i wyruszył w trasę koncertową, podczas której w listopadzie zagrał dwa koncerty w Polsce – w Krakowie (Klub Studio) oraz  w Warszawie (Stodoła).

W październiku 2007 roku ukazał się ostatni do tej pory studyjny album Helloween – „Gambling with the Devil”. Teraz, po trzech latach wyczekiwania miłośników twórczości Helloween zespół zapowiedział premierę nowego krążka na początek października tego roku.

Grupę Helloween będzie supportować Stratovarius. – fińska  grupa heavymetalowa, tworząca metal symfoniczny z wpływami power metalu oraz metal progresywnego. Założona została w 1984 przez perkusistę i wokalistę Tuomo Lassila’e, basistę John Vihervä’e i gitarzystę Staffana Stråhlmana. W 1985 roku w szeregach zespołu pojawił się gitarzysta i wokalista Timo Tolkki, stając się z czasem jego niekwestionowanym liderem. Pierwszy album „Fright Night” został wydany w 1989 roku. W roku 1995 wykrystalizował się najbardziej znany skład zespołu – Timo Tolkki , Timo Kotipelto, Jari Kainulainen, Jens Johansson i Jörg Michael, który zarejestrował razem 7 płyt studyjnych. Trzy z nich uzyskały status złotej płyty w Finlandii: „Visions”, „Destany” i „Infinite”. Największy sukces grupa osiągnęła w 1999, rok po wydaniu albumu „Destany”, zdobywając w rodzimym kraju wiele nagród i wyróżnień (min. drugie miejsce w kategorii najlepszy zespół muzyczny). Na przestrzeni lat szczególnie dużą popularność poza Finlandią Stratovarius  zdobył w Japonii. Na początku trzeciego tysiąclecia grupa kilkakrotnie wstrzymywała swoją działalność, głównie ze względu na stan zdrowia lidera. 3 kwietnia 2008 roku Timo Tolkki oświadczył, iż grupa kończy swoją działalność, ale jeszcze w tym samym roku, w sierpniu, pozostali członkowie oświadczyli powrót zespołu, ale bez lidera. Już z udziałem nowego gitarzysty Matiasa Kupiainena Stratovarius nagrał album „Polaris”, którego premiera miała miejsce 21 maja 2009 roku.

Na polskich, grudniowych koncertach z pewnością nie zabraknie największych przebojów Helloween takich jak „Dr. Stein”, „Future World”, „Power”, „I Want Out” czy  „Wasn’t Right” jak i najnowszych utworów grupy, a zarówno krakowska jak i warszawska publiczność będą miały okazje się przekonać na własnej skórze, o niezwykłej energii i atmosferze jakie zespół wytwarza podczas swoich niezapomnianych koncertów. Zapraszamy, bilety w sprzedaży od poniedziałku, 19 lipca!

W ramach trasy The 7 Sinners World Tour 2010/11
Helloween
+ very special guest – Stratovarius

17.12.2010 – Warszawa, Stodoła
Ceny biletów / W dniu koncertu:
130 zł / 140 zł

18.12.2010 – Kraków, Klub Studio
Ceny biletów / W dniu koncertu:
120 zł / 130 zł

Start koncertów: godz. 20:00
Wejście od godz. 19:00

Bilety w sprzedaży od 19 lipca!

Bilety do nabycia na stronach:
www.metalopolis.pl , www.ticketpro.pl , www.ebilet.pl , www.ticketonline.pl , www.ticketportal.pl , www.kupbilet.pl ,  www.eventim.pl , www.bileteria.pl

Wszelkie informacje o sprzedaży biletów: tel. 032/205 25 00 (wew. 101), email: koncerty@metalmind.com.pl  www.metalopolis.pl , www.metalmind.com.pl  Sprzedaż wysyłkowa: 032/205 25 00 (wew. 187), shop@metalopolis.com.pl , www.metalopolis.pl

Obok znajduje się plakat dla Krakowa. Wszystkie plakaty są takie same, różnią się datami i miejscem. (po kliknięciu powiększenie)

Wkrótce więcej informacji

Klip swoją drogą i mało to ważne dla mnie w zasadzie, ale sam utwór muzycznie również nie powala. Tutaj jest zapewne trochę pocięty to może dlatego. Mam nadzieję, że cały materiał będzie trochę zróżnicowany. Poczekamy, zobaczymy. Premiera 15 sierpnia.

The Final Frontier – Director’s Cut

Iron Maiden | MySpace Music Videos

Festiwal odbędzie się 23 października 2010 w kinie „Światowid” w Mińsku Mazowieckim.
W ramach festiwalu rozegrany zostanie otwarty konkurs dla zespołów z terenu całego kraju, nie mających podpisanego kontraktu płytowego. Na przeglądzie wystąpi maksymalnie
8 zespołów wybranych na podstawie wcześniejszych eliminacji, polegających na selekcji nadesłanego materiału z nagranymi utworami. Po zakończeniu występu wszystkich zespołów zakwalifikowanych do udziału w przeglądzie, równolegle z obradami jury, wystąpi lokalny zespół i gwiazda wieczoru zespół ACID DRINKERS.

źródło: info prasowe

Na stronie www.rimfest.pl uruchomiony został formularz zgłoszeniowy czwartej edycji  RiMFest’u. Serdecznie zapraszamy wszystkie zespoły do nadsyłania zgłoszeń. Tak jak
w poprzednich latach zgłoszenia przyjmowane będą wyłącznie za pośrednictwem formularza na stronie festiwalowej.

Do tej pory w Jury zasiadali m.in.: Olaf Deligrasoff, Piotr Makak Szarłacki czy Paweł Kostrzewa, na scenie pojawiali się m.in. Lipali, Happysad czy 2TM2,3. Wśród laureatów znaleźli się m.in.: Phantom Taxi Ride, Train In Vain, The Sound Code.

Zgłoś swoją kapelę! Jak co roku zapewniamy wyjątkową atmosferę, oceny profesjonalnego, niezależnego Jury i kawał dobrej muzyki! Do zobaczenia w Mińsku Mazowieckim!

Jestem w trakcie dylematu pod tytułem „jechać czy nie jechać” i prawdopodobnie pojadę No i właśnie, jak dojechać? Najlepiej zebrać ekipę i wynająć busa, albo jechać swoim autem. Ponieważ będę jechał z Wrocławia to napiszę w jaki sposób można to zrobić autobusami. Może komuś (nie tylko z Wrocławia) się przyda. A jak ktoś zna lepszy sposób to niech pisze.

• Należy dostać się do Kudowy-Zdrój (tutaj nie ma problemu bo autobusy z Wrocławia jeżdżą często); koszt to jakieś 24 zł
• W Kudowie trzeba przejść na przystanek z którego odjeżdżają takie specjalne czeskie autobusy do Náchodu (takie żółte) koło poczty i restauracji Amfora; koszt jakieś 2 zł (pan chce odliczone i w jednym pieniążku albo w ryj no albo w koronach trzeba płacić) rozkład: http://www.praha.pl/transport/kudowanachod.php (raczej aktualny pomimo daty)
• Z Náchodu to już jakiś autobus w kierunku np. Pragi (Náchod » Jaroměř) rozkład: http://jizdnirady.idnes.cz/autobusy/odjezdy/ ; koszt to kilka zł pewnie.

W taki sposób można dość tanio dojechać do Jaroměřa a stąd do twierdzy to już blisko.

Mapa: >>kliknij<<

Zespół gra już kilka lat. Członkowie uwikłani w różne projekty i inne zajęcia od czasu do czasu pokazują na co ich stać i dostajemy nowy materiał lub koncert. Właśnie niedawno pokazała się nowa EP „Clubbing & Scoring”. Jeżeli o mnie chodzi to świetny materiał i szkoda tylko, że tak mało. Widać postępy. Choć poprzedni materiał wcale nie był zły. Nie będę się rozpisywał na temat poszczególnych kawałków z płyty, bo skoro jest do ściągnięcia za darmo to warto żeby każdy sobie swoje zdanie wyrobić mógł.

Ściągnij z: www.coin.band.pl

Poniżej próbka. Klip nagrany we wrocławskim klubie Wagon.

(info prasowe)

Początki formacji sięgają 1996 roku , kiedy to powołana do życia została grupa Arcane, a już pierwsze ich demo sygnowane było nazwą Dillinger Escape Plan, która to zainspirowana została postacią słynnego rabusia z lat 30tych – Johna Dillingera. W 1999 roku ukazuje się debiutancki album DEP – „Calculating Infinity”, który zyskuje doskonałe recenzje zarówno w prasie undergroundowej, jak i mainstreamowej. Sam Mike Patton zachwycony płytą zaprosił zespół na wspólną trasę z Mr. Bungle. W 2000 roku formacja osierocona zostaje przez swojego dotychczasowego wokalistę –Minakakisa i z pomocą znów przychodzi Patton, artysta nagrywa partie wokalne na nową EPkę grupy – „Irony is A Dead Scene”. Kolejny krążek – „Miss Machine” ukazuje się w 2004 roku. Płyta nagrana została z nowym wokalistą, Gregiem Puciato, a po jej wydaniu grupa wyrusza na dwuletnie torunee, gdzie grają u boku takich kapel jak System Of A Down, Megadeth czy Slipknot. W listopadzie, 2007 roku ukazuje się trzeci album w dorobku Amerykanów – „Ire Works”. Płyta ta powstała bez udziału perkusisty Chrisa Pennie, który przeniósł się do Coheed and Cambria, a zastąpił go Gil Sharone (Stolen Babies), zabrakło także gitarzysty Briana Benoita, który zastąpiony zostaje przez Jeffa Tuttle.

W marcu tego roku swoją premierę ma najnowsze dzieło Amerykanów – „Option Paralysis”, który już uznany został za najlepszy, a także najbardziej przystępny krążek w dyskografii grupy. Za produkcję albumu ponownie odpowiedzialny był Steve Evetts (The Cure, Sepultura). Album wpisuje się w tradycję DEP, zawierając w sobie znaki charakterystyczne twórczości grupy – prawdziwie wściekłe przerywniki, asymetryczne rytmiczne struktury, oprawione niewymuszonymi, naturalnymi chwytliwymi melodiami. Do tego głęboki emocjonalny wokal Grega Puciato plus fantastyczna praca gitarzysty Bena Weinmana.

Grupa zagości w Polsce w ramach trasy promującej „Option Paralysis”, w składzie: Greg Puciato, Ben Weinman, Jeff Tuttle, Liam Wilson oraz Billy Rymer.

Zespołowi towrzyszyć będzie formacja Cancer Bats. Ta kanadyjska grupa istnieje już na muzycznym rynku od 2004 r. i bardzo dobrze znana jest wszystkim zwolennikom hardcore’a i punka. Na styl i brzmienie formacji wpływ miały również takie gatunki jak southern metal i stoner rock, a także thrash i groove metal z domieszką death ‘n’ rolla. Grupa zadebiutowała w 2006 r. krążkiem „Birthing the Giant”, a już 2 lata później ukazał się drugi album zespołu – „Hail Destroyer”. W kwietniu tego roku premierę ma najnowsza płyta Cancer Bats, „Bears, Mayors, Scraps & Bones” , na której zawarto cover Beastie Boys, „Sabotage”.

Zapraszamy!

DILLINGER ESCAPE PLAN

CANCER BATS

+ SUPPORT ACT

09.10.2010 – Warszawa, Progresja, godz. 20.00

Otwarcie bramek: godz. 19.00

Cena biletów:

85 zł w przedsprzedaży, 95 zł w dniu koncertu

Bilety już w sprzedaży!

www.metalopolis.pl, www.ticketpro.pl, www.ebilet.pl, www.ticketonline.pl, www.ticketportal.pl, www.kupbilet.pl, www.eventim.pl, www.bileteria.pl

Przypominam – klub Firlej, Wrocław 11.07.2010