Wtorek, 14 września 2010
Pod Minogą
ul. Nowowiejskiego 8, Poznań
bilety: 25 pln przedsprzedaż
35 pln w dniu koncertu

Formacja powstała w 1999 roku, na gruncie inspiracji dokonaniami takich zespołów jak Kyuss, Neurosis, Pink Floyd, Monster Magnet, Blue Cheer czy wczesny Black Sabbath. W muzyce zespołu słychać doom metal, sludge, industrial, drone i stoner rock. Wyczuwa się w niej także psychedelię oraz trance z przemysłowym postrockiem.

Zespół ma na swoim koncie 5 pełnych albumów. Debiutancki „Godlike Snake” (2000) to ciekawa mieszanka doom metalu, stoner rocka, space rocka i psychodelii. Na „Snailking” (2004) kompozycje coraz śmielej zahaczają już o post-metalowe i drone’owe elementy, które jeszcze wyraźniej uwydatniły się na kolejnej płycie, „Lucifer Songs” (2005), wydanej nakładem założonej przez Ufomammut wytwórni Supernatural Cat Records. Wynikiem ciągłych poszukiwań nowych brzmień są także „Idolum” (2008) oraz ostatni, wydany w maju 2010 roku krążek, który – pod wieloma względami – różni się od wcześniejszych. Nie tylko ze względu na całkiem nowy koncept (pierwsze cztery krążki nawiązywały do czterech kolejnych żywiołów) czy fakt, że po raz pierwszy materiał składa się z jednego tylko, blisko 45-minutowego utworu podzielonego na pięć sekwencji, z których każda płynnie przechodzi w następną. Słyszalne są w nim bowiem przede wszystkim różnice w warstwie muzycznej. W porównaniu z poprzednimi album ten może się wydać zdecydowanie bardziej spokojny, „klimatyczny” – typowy dla zespołu siermiężny, nieco przygniatający, muzyczny klimat został tu odsunięty na dalszy plan. Nadal jednak można odnaleźć w nim umiejętnie połączone elementy wyróżniające każdy z poprzednich krążków: kosmos wciągający niczym czarna dziura, tak charakterystyczny dla „Godlike Snake”, miażdżący ciężar „Snailking”, mroczny klimat znany z „Lucifer Songs” i wreszcie swoistą chwytliwość „Idolum”.

Zespół The Doors powstał, kiedy Morrison i Manzarek – którzy poznali się w szkole filmowej UCLA – wpadli na siebie przypadkiem na kalifornijskiej plaży w Venice, latem 1965 roku. Chociaż Morrison nigdy nie planował, że zostanie wokalistą, Manzarek, który dostrzegł jego poetycki talent, zaproponował mu, żeby dołączył do jego grupy Rick and the Ravens. Krieger i Densmore, którzy grali razem w zespole Psychedelic Rangers, zostali zwerbowani niewiele później. Zespół, który wziął swoją nazwę od ‘psychotropowej’ monografii Aldousa Huxley’a „The Doors of Perception”, podpisał kontrakt z Elektra Records po legendarnym już występie w klubie Whisky-a-Go-Go przy Sunset Strip.

info prasowe

Ich pierwszy album, zatytułowany The Doors, wydany w styczniu 1967 roku przebił się singlem „Break on Through (to the Other Side)” i zawierał wielki przebój „Light My Fire”, porywający utwór „Back Door Man” oraz wizjonerskie arcydzieło „The End”. The Doors pojawili się jako w pełni ukształtowana formacja, która jednym, genialnym albumem zdobyła listy przebojów muzyki popularnej i awangardowej. Przed końcem 1967 roku wydali ambitną kontynuację Strange Days z takimi perełkami jak „Love Me Two Times”, „People Are Strange” oraz „When the Music’s Over”.

W roku 1968 pojawił się ich kolejny album, Waiting for the Sun, złożony z doskonałych utworów, jak chociażby „Hello, I Love You”, „Love Street” oraz „Five to One”. Przez kilka kolejnych lat zespół umacniał swoją pozycję, nagrywając album The Soft Parade z  1969 roku zawierający utwory „Touch Me” i „Tell All the People”, Morrison Hotel z roku 1970 (który zawierał „Roadhouse Blues”, „Peace Frog” oraz „Queen of the Highway”) i L.A. Woman z 1971 (z doskonałymi piosenkami „Rider’s on the Storm”, „Love Her Madly” oraz piosenką tytułową).

THE DOORS HISTORIA NIEOPOWIEDZIANA w kinach od 13 sierpnia 2010 r.

Pierwszy koncert odbędzie się 18.08.2010 w klubie Alibi we Wrocławiu, a drugi dzień później w klubie Proxima w Warszawie.

Ostatnie koncerty w Polsce odbyły się w styczniu tego roku i zarówno ten jak i tamte promują najnowszy (bardzo dobry) album zespołu : The Chair in the Dorway

Living Colour to mieszanka wielu gatunków muzycznych. Vernon Reid to znakomity gitarzysta progrockowy. Doug Wimbish to świetny basista, w połączeniu ze znakomitym wokalem ten zespół musiał w końcu osiągnąć to co osiągnął

Widzimy się w Alibi. Bilety 85 zł / 95 zł do kupienia na ticketpro.pl

Źródło: info prasowe

Helloween to żywy klasyk, którego twórczość to wybuchowa i dynamiczna mieszanka speed, melodic, power i heavy metal. Historia formacji rozpoczęła się w 1979 roku, wraz z istnieniem grupy Gentry, w której grali Kai Hansen gitara i początkowo wokal) i Piet Sielck (gitara). W kolejnych latach do zespołu dołączyli: Ingo Schwichtenberg (perkusja) oraz Markus Grosskopf (gitara basowa), natomiast  Michael Weikath zastąpił  Sielcka. W 1985 roku już jako Helloween, zespół nagrał swój pierwszy album zatytułowany „Helloween”, a jeszcze w tym samym roku zespół wydał swój długogrający album „Walls Of Jerycho”.

W wyniku poszukiwań wokalisty do zespołu dołączył Michael Kiske i to właśnie z nim w 1987 roku powstała pierwsza część albumu „Keeper of the Seven Keys Part 1”, który przyniósł sukces. Zespół na początku kwietnia tegoż roku wystąpił po raz pierwszy w Polsce, dając rewelacyjny show w ramach drugiej edycji Metalmanii. Rok później Helloween wydał drugą część albumu “Keeper of the Seven Keys Part 2”. W tym okresie z zespołu odszedł jeden z jego założycieli – Kai Hansen, a jego miejsce zajął Roland Grapow.

W marcu 1991 roku fani mogli się cieszyć z kolejnego wydawnictwa Helloween – płyty „Pink Bubbles Go Ape”. Do tej pory trwają spory na temat jego ocen. Dość szybko nagrano następny album, „Chameleon”, wydany w 1993 roku, który został raczej chłodno przyjęty wśród fanów, gdyż płyta miała charakter raczej rockowy niż metalowy. Dla Michaela Kiskego był to ostatni projekt zrealizowany wraz z Helloween, na jego miejsce przyszedł Andi Deris.

Jednym z najtragiczniejszych wydarzeń w historii grupy była choroba i tragiczna śmierć perkusisty Ingo Schwichtenberga. Zespół w odmienionym składzie (ostatecznie za perkusją zasiadł Uli Kusch) w połowie 1994 roku Helloween wydał płytę bardzo dobrze przyjęta przez krytyków i fanów „Master of the Rings”. W 1996 roku Helloween wydają niezwykłą, inspirowaną przepowiedniami Nostradamusa koncepcyjną  płytę “The Time of the Oath”. Według wielu ta płyta to zdecydowany powrót do tego, co w Helloween najlepsze. Powstały wtedy takie utwory jak „Power”, czy też monumentalne, a zarazem tytułowe dzieło „The Time of the Rath”. W 1998 roku Helloween uraczył fanów kolejnym wydawnictwem, studyjnym albumem „Better Than Raw”, który znakomicie się sprzedawał w Azji oraz Europie. Zespół, podczas trasy koncertowej promującej album, nie ominął Polski – fani mieli możliwość podziwiać Helloween, jako support Black Sabbath podczas koncertu w katowickim Spodku.

Rok 1999 to 15-lecie istnienia Helloween. Ku zdumieniu fanów jubileuszowy album był zapełniony coverami popowych piosenek na brzmienia dobrze znane miłośnikom metalu. Tak powstała płyta „Metal Jukebox”, na której znalazły się utwory między innymi: Beatlesów, ABBY, Scorpions, czy też Deep Purple.

W 2000 roku powstał krążek „The Dark Ride”, zdecydowanie najmroczniejszy i najcięższy w historii zespołu. Podczas trasy koncertowej ujawniło się nieporozumienie między Michaelem Weikathem, Rolandem Grapowem i Uli Kushem. W jego wyniku dwaj ostatni zmuszeni byli odejść. Był to duży cios dla samego zespołu, ale rozpoczęto poszukiwania nowego perkusisty oraz gitarzysty. Ostatecznie do zespołu dołączyli: Sascha Gerstner oraz Stefan Schwarzmann. W tym składzie Helloween w 2003 roku nagrali album: „Rabbit Don’t Come Easy”. W wywiadach członkowie Helloween podkreślali, że ta płyta to powrót do wesołego Helloween i do bardziej przyjaznego wizerunku dyni. Na płycie widać, że w zespole zaszły personalne zmiany, a piosenki nie brzmią już tak mrocznie. Tym razem zespół nie ominął Polski podczas trasy koncertowej i odwiedził Kraków 30 listopada, aby dać show w hali krakowskiej Wisły.

W 2005 roku doszło do ostatniej zmiany personalnej wśród „Dyniogłowych”. Za perkusją zamiast Schwarzmanna zasiadł Dani Loeble. W tym samym roku, już z nowym członkiem, zespół wydał płytę „Keeper of the Seven Keys – The Legacy” i wyruszył w trasę koncertową, podczas której w listopadzie zagrał dwa koncerty w Polsce – w Krakowie (Klub Studio) oraz  w Warszawie (Stodoła).

W październiku 2007 roku ukazał się ostatni do tej pory studyjny album Helloween – „Gambling with the Devil”. Teraz, po trzech latach wyczekiwania miłośników twórczości Helloween zespół zapowiedział premierę nowego krążka na początek października tego roku.

Grupę Helloween będzie supportować Stratovarius. – fińska  grupa heavymetalowa, tworząca metal symfoniczny z wpływami power metalu oraz metal progresywnego. Założona została w 1984 przez perkusistę i wokalistę Tuomo Lassila’e, basistę John Vihervä’e i gitarzystę Staffana Stråhlmana. W 1985 roku w szeregach zespołu pojawił się gitarzysta i wokalista Timo Tolkki, stając się z czasem jego niekwestionowanym liderem. Pierwszy album „Fright Night” został wydany w 1989 roku. W roku 1995 wykrystalizował się najbardziej znany skład zespołu – Timo Tolkki , Timo Kotipelto, Jari Kainulainen, Jens Johansson i Jörg Michael, który zarejestrował razem 7 płyt studyjnych. Trzy z nich uzyskały status złotej płyty w Finlandii: „Visions”, „Destany” i „Infinite”. Największy sukces grupa osiągnęła w 1999, rok po wydaniu albumu „Destany”, zdobywając w rodzimym kraju wiele nagród i wyróżnień (min. drugie miejsce w kategorii najlepszy zespół muzyczny). Na przestrzeni lat szczególnie dużą popularność poza Finlandią Stratovarius  zdobył w Japonii. Na początku trzeciego tysiąclecia grupa kilkakrotnie wstrzymywała swoją działalność, głównie ze względu na stan zdrowia lidera. 3 kwietnia 2008 roku Timo Tolkki oświadczył, iż grupa kończy swoją działalność, ale jeszcze w tym samym roku, w sierpniu, pozostali członkowie oświadczyli powrót zespołu, ale bez lidera. Już z udziałem nowego gitarzysty Matiasa Kupiainena Stratovarius nagrał album „Polaris”, którego premiera miała miejsce 21 maja 2009 roku.

Na polskich, grudniowych koncertach z pewnością nie zabraknie największych przebojów Helloween takich jak „Dr. Stein”, „Future World”, „Power”, „I Want Out” czy  „Wasn’t Right” jak i najnowszych utworów grupy, a zarówno krakowska jak i warszawska publiczność będą miały okazje się przekonać na własnej skórze, o niezwykłej energii i atmosferze jakie zespół wytwarza podczas swoich niezapomnianych koncertów. Zapraszamy, bilety w sprzedaży od poniedziałku, 19 lipca!

W ramach trasy The 7 Sinners World Tour 2010/11
Helloween
+ very special guest – Stratovarius

17.12.2010 – Warszawa, Stodoła
Ceny biletów / W dniu koncertu:
130 zł / 140 zł

18.12.2010 – Kraków, Klub Studio
Ceny biletów / W dniu koncertu:
120 zł / 130 zł

Start koncertów: godz. 20:00
Wejście od godz. 19:00

Bilety w sprzedaży od 19 lipca!

Bilety do nabycia na stronach:
www.metalopolis.pl , www.ticketpro.pl , www.ebilet.pl , www.ticketonline.pl , www.ticketportal.pl , www.kupbilet.pl ,  www.eventim.pl , www.bileteria.pl

Wszelkie informacje o sprzedaży biletów: tel. 032/205 25 00 (wew. 101), email: koncerty@metalmind.com.pl  www.metalopolis.pl , www.metalmind.com.pl  Sprzedaż wysyłkowa: 032/205 25 00 (wew. 187), shop@metalopolis.com.pl , www.metalopolis.pl

Obok znajduje się plakat dla Krakowa. Wszystkie plakaty są takie same, różnią się datami i miejscem. (po kliknięciu powiększenie)

Wkrótce więcej informacji